Proste? - Gano

Nieważne, że nie usłyszysz

Ważne, że On ci to powiedział

Proste?

Gano

Twoja twarz i jego, jak dwie krople wody

7783 — czas kręty jak schody

Niezależnie od pogody, w M3 ciągłe słota

Tysiąc ograniczeń, tak jak nałożona kłoda

Nieistotna kwota i tak było za mało

Po co pralce silnik, skoro w barku nic nie stało?

Kiedy się nie lało, to co w rękę wpadało

Bardzo szybko, dziwnym trafem kupca znajdowało

Gdy wyparowało, już nigdy nie wracało

Czasem tylko się u kogoś, swoje rozpoznało

Wtedy to bolało, a ty nie dostrzegałeś

Twój szklany świat, całe życie w żyłach miałeś

Wszystko mu zabrałeś, a co mu w zamian dałeś?

Czy swojego syna, choć raz wyraźnie widziałeś?

Czy o nim myślałeś, gdy na pysk padałeś?

Wiedz że on uśmiechał się, gdy w delirium charczałeś

Mówią, że przy dworcu siedzisz z kapeluszem

Trudno, sam wybrałeś, ja już nic nie muszę

Nie ważne, że masz duszę, że marny jej stan

Proste? Mów do mnie per pan. Proste?

Wszyli ci esperal, w ruch poszły noże

Sprawnie wydłubałeś, tak jak kłusownik poroże

Marzył że pomoże, naiwnie, ale szczerze

Nie rozumiał że ty wtedy, byleś już jak zwierzę

Po karierze, nic nie mówiąc o majątku

Bo nigdy nie miałeś go, zupełnie jak rozsądku

W każdym wątku, przewijały się procenty

Coraz częściej:, Dobry wieczór, panu dokumenty"

Sprawdzone patenty, przestawały skutkować

Wierzyciele, prokurator, ty chciałeś się chować

Musiałeś się pakować, gdy w końcu cię spotkali

On nawet nie pytał, gdzie cię wtedy zabierali

Znikałeś w oddali, to mu wystarczało

Zobacz jak niewiele, wielką radość dziecku dało

Wtedy ci świtało, powoli docierało

Ale ono wtedy twoją talią już nie grało

Mówią, że przy dworcu siedzisz z kapeluszem

Trudno, sam wybrałeś, ja już nic nie muszę

Nie ważne, że masz duszę, że marny jej stan

Proste? Mów do mnie per pan

Proste? Mów do mnie per pan. Proste?

Bez cienia wahania, SSR trzeciego

W imieniu PRL, na mocy k. cywilnego

Z wyłącznej winy pozwanego, co następuje

Kasacja wpisu USC, niech matka wychowuje

Z nią lepiej rokuje, dziecko to zapamiętuje

Dorasta, wypytuje, poznaje detale

I układa obraz stylowy, jak puste hale

Pytania jak pale, odpowiedzi jak wulkany

Nie jest łatwo patrzeć w oczy, drapiąc stare rany

Ból prawie zapomniany, tu znowu za plecami

Meble, twarz, szyba, jak gniecione orgiami

Płacz, krzyk i trzaski, godziny pod stołami

Historia nie omami, prawdziwa każda strona

Naturalna reakcja na atak, to obrona

Z góry przesądzony, wynik walki, wódka-żona

Bez tych ceregieli, ze zupa była za słona

Mówią, że przy dworcu siedzisz z kapeluszem

Trudno, sam wybrałeś, ja już nic nie muszę

Nie ważne, że masz duszę, że marny jej stan

Proste? Mów do mnie per pan

Proste? Mów do mnie per pan. Proste?