Hej hej hej - Hey

To się w niej rozrasta to się w niej rozsiada

Mości się, napiera masy, zaraz zacznie gryźć

On całkiem gubi się w przedziwnych stanach jej podgorączkowych

Choć zastanawia go ten przypływ ciepła i łagodność w mowie

Ona tej miłości w sonie nie donosi

Ona ten, zarodek szczęścia chce wyskrobać

Póki czas, nim żerdzi żeber nie obsiądą

Motyle, od których pęcznieć jej zacznie brzuch

Nim serce popchnie krew, co plamą się rozleje na poliku

Nim przez źrenicy czerń, przeskoczy iskra, która powie wszystko

Hej hej hej