Dýrafjörður - Sólstafir

Nú vindar blása sem aldrei blésu fyrr

Nú fall' öll votn til Dyrafjarðar

Riðum, ridum, ridum yfir heiðina holdum

Deyr fe og deyja frændur

Fátt veit sá sem sefur.

Fold flóði tekur við

Fennir í flest að vetrar sið

Ei er nauðin fogur, né frelsið hel

Sáttin sár, hneit þar vel

Ég vakna á ný í algleyminu

Hugarróin var longu seld

Med dagsbirtu er von

Dagur gengur í garð

Fokið er í flest öll grið