Yeminim Var - Vale

Düş yakamdan, tuzaklarında sendeler huzurum

Cepte kaç liram var, yüzümü kızartır her kusurum

Dikkat et kader kuşatmasında istifadelerde

Kalp yoruldu mualefetle cenk savaşta huzurum

Hatalarımda vardır elbet faniyiz nihayetinde

Pembe sayfalar çalındı şeytanın himayesinde

Sır tutan bir çelebiyim ben dönmem artık sözümden

Ezeldendir giryan var hep mutsuz olmak yüzünden

Hislerim kırıldı artık hayrı yok

Güzün çıbanlarıyla meşgulüz ve hep mi müşkülüz?

Tökezleyen de biz kilitliyiz bilen yok

Üzgü,çok daraldım artık tansiyon kabardı malsef bulandı kanım

Uykusuz gecem, tselli hep kayıp, tanıksız her sanık

Fuzuli infilaktayım satıldı itibarım

Çerçevem kırık ve çehrem iltihaplı bir surat

Asaletimde tahribat var düş yakamdan afitap

Saldır hadi, sayha içinde kaldım ben adımımı bilmem

Üstüme çullanadursun düşman, bu felakete ben üzülmem

Adını silmeye yeminim var

Yeminim var

Yeminim var kendime

Sokak karanlık, söz dilimde, düz bir yolda yürürken

Bu köz kızardı bir söz yazdım çetrefilli ömürden

Kayda almalı bu tavrı verilen derdi yüklenen

Ve son gidendi belki kalan yaştı kaçtı gözümden

Son dilek, gözümde yansıyan bir gölge kaldı

Her giden, ömürden bir kaç mahçup yıldan çaldı

Sadık olmak en gerekli şart budur ki beklenen

Bir sahte yüzle oynayanlar, kahpedir en kahpeden

Bir kahveden, medet bekler berduş oğlu

İzdivaçla inzivada belki umutsuzca istifada

Bak revamı aldım ben ve senden ötürü şikayette

Her bir hamlen ıska geçti yargılansın cinayetten

Bir ızdırap bu sardı yüzümü, kuşkusuz gecem hüzün

Yüzümü önce sel basar ve yaştan arınmaz gözüm

Kaybolur yüzüm içinde infilakta kördüğüm

Güzüm ayazda saplı hançer, son tanıksın gördüğüm

Saldır hadi, sayha içinde kaldım ben adımımı bilmem

Üstüme çullanadursun düşman, bu felakete ben üzülmem

Adını silmeye yeminim var

Yeminim var

Yeminim var kendime